۱۳۹۳ شنبه ۳۰ فروردين - ١٧/٦/١٤٣٥ - Saturday, April 19, 2014 - ساعت 1:54 عصر
آرشیو خبرسینما کد مطلب: 38376     

بازخوانی پروژه جنجالی ˝لاله˝، نگاهی به ˝دربند˝و... در هفت

برنامه سینمایی هفت در برنامه روز 10 آبان‌ماه خود میزبان دو منتقد سینمای ایران، دبیر چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد و کارگردان پروژه جنجالی ˝لاله˝ بود.
۱۳۹۲ شنبه ۱۱ آبان ساعت 13:12

به گزارش هنرآنلاین؛ برنامه این هفته هفت که همچنان در ادامه هفته پیش در پرده آخر برنامه به بازخوانی پروژه فیلم "لاله" پرداخت در اولین صحبت‌ها از زبان محمود گبرلو به آشتی فیلم ایرانی با مخاطب پرداخت و و با طرح این سوال گفت: چه باید کرد تا آماراستقبال مردم از فیلم‌های خوب ایرانی افزایش پیدا کند؟

گبرلو ادامه داد: یکی از مهمترین اقدامات، سیاستگذاری‌های درست در بخش دولتی است و باید در نظر داشت که سیاست‌های فرهنگی پس از انقلاب سبب شد نسلی از فیلمسازان صاحب اندیشه قدیمی در این سینما فضایی برای رشد بدست آورند.

سردبیر هفت افزود: جریان اندیشه‌مدار ایران وقتی متبلور شد که سینمای ایران به سمت کارکرد کارگردان محور رفت و حمایت دولتی، بهترین فضا را در ارتباط سینماگر صاحب اندیشه با مردم ایجاد کرد.

وی با بیان اینکه دولتی که دغدغه فرهنگی دارد بهتر می‌تواند برای بهبود احوالات این سینما دارو تجویز کند گفت: گاهی برای نگاه استراتژیک نیاز به فیلم استراتژیک داریم و باید با نگاه منصفانه از تولید فیلم فاخر ایرانی که محصول سیاستگذاران فرهنگی است و نه حاکمیت سرمایه دفاع کنیم و اگر چنین فیلمی مشکلی کیفی داشت کل صورت مسئله را پاک نکنیم.

گبرلو ادامه داد: باید باور کنیم نگاه‌های بسته و مغرضانه در کنار حاکمیت مطلق سرمایه، سینمای ایران را به سمتی می‌برد که همه به سمت تولید فیلم سخیف حرکت کنند اما بلوغ مدیریتی بخش دولتی می‌تواند فضا را برای رشد سینمای ایران و همه فیلمسازان جوان و با تجربه اش فراهم کند به شرطی که بخش دولتی و خصوصی از یکدیگر حمایت کنند وغفلت‌های همیشگی این مسیرتکرار نشود.

پایان بخش صحبت‌های گبرلو همزمان شد با آمار فروش فیلم‌های در حال اکران سینمای ایران که در این میان، فیلم "هیس دخترها فریاد نمی‌زنند" ساخته پوران درخشنده بالاترین تعداد مخاطب را به خود اختصاص داده است.

"دربند" بهترین فیلم شهبازی نیست

اما از آغازین مباحث این هفته هفت، نقد فیلم در حال اکران "دربند" ساخته پرویز شهبازی بود که با حضور دو منتقد سینمای ایران، احمد طالب نژاد و سعید قطبی‌زاده زیر تیغ تیز نقد رفت.

فیلم "دربند" که پنجمین فیلم بلند پرویز شهبازی است در سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برنده جایزه بهترین بازیگر شد که علاوه بر آن به سایر جشنواره‌ها از جمله جشنواره شیکاگو راه یافت و صاحب جوایزی نیز شد. در این نقد احمد طالب‌نژاد به عنوان آغازگر بحث این هفته هفت گفت: فیلم "دربند" بهترین فیلم شهبازی نیست واعتقاد من بر اینست که بهترین فیلم این کارگردان، اولین فیلمش؛ مسافر جنوب بوده است.

وی با بیان اینکه این فیلم اثر خوبی است افزود: این فیلم بنابر ارجاعاتی که در درون آن است در ادامه فیلم "نفس عمیق" می‌باشد البته در نسخه دخترانه آن و عناصر خوبی را به آن توجه کرده است.

طالب‌نژاد مشکل عمده فیلم "دربند" را شلوغی آن دانست و گفت: این فیلم پر از داستانک‌ها و داستان‌های فرعی است که علاوه بر ساخت فضا و روابط که لازمه فیلم است، می‌تواند خود موضوع اصلی برای یک فیلم باشد. اگرچه که این موضوعات در فیلم درهم تنیده شده‌اند اما فیلم عمق لازم را پیدا نکرده و برخی از این موضوعات در حد موقعیت مطرح شده‌اند.

بعضی از حفره‌های فیلمنامه "دربند" توجیح‌پذیر نیست

سعید قطبی‌زاده نیز در ادامه صحبت‌های طالب‌نژاد علاوه بر نقد "دربند" به نقد هفت پرداخت و اذعان داشت: بهتر است که در این برنامه بحث نقد از حالت مناظره‌ای و ژورنالیستی خارج شود و خیلی زودتر به نقد فیلم‌های در حال اکران از جمله "دربند" پرداخته شود تا برای مخاطبان آن بیش از پیش مفید باشد.

وی در ادامه وارد تحلیل و نقد فیلم "دربند" شد و گفت: فیلم "دربند" یک فیلم مردمی است که برای اکران ساخته شده و خیلی معمول‌تر از تعبیری که در مورد فیلم‌های تجاری به کار برده می‌شود، برخلاف "نفس عمیق" قابلیت ارتباط با اقشار مختلف مردم را دارد.

وی افزود: یک دلیل ضمنی کم علاقگی طالب‌نژاد به این فیلم اینست که برای مخاطب روشن و هدف ساخته نشده و این فیلم با وجود اینکه شخصیت مرکزی آن یک دختر تازه بالغ است نکاتی را در درون خود دارد و به جاهایی رجوع می‌کند که هر مخاطبی زمانی‌که در ایران و نه الزاما تهران زندگی می‌کند آن را درک می‌کند و احساس می‌کند که بخشی از واقعیت‌های جامعه است که به دلایل مشخص گفته نشده است.

طالب‌نژاد در توضیح درباره عدم موافقت قطبی‌زاده در ارتباط با شلوغی فیلم اذعان داشت: اگر با منطق روزمره به داستان نگاه کنیم در این فیلم باید حضور یک والد را همراه دختر جوان نشان می‌داد اتفاقی که در اکثر مواقع در واقعیت وجود دارد. اما حضور تنهایی دختر در این فیلم اگر چه نشان دهنده اینست که کارگردان قصد پرداختن به قلب قصه را داشته است، اتفاقات پدید آمده دراین فیلم را توجیح ناپذیر می‌کند.

وی در همین راستا ایراد دیگری را بر این فیلم وارد کرد و بیان داشت: اگر رشته تحصیلی شخصیت داستان به جای پزشکی، جامعه‌شناسی یا روانشناسی بود شناخت وی از محیط و روند بلوغ او را در فیلم بهتر و درنتیجه آن متوجه می‌شدیم و برای مخاطب باور پذیرتربود.

سعید قطبی زاده در مخالفت با این گفته طالب‌نژاد اذعان داشت: رشته پزشکی انتخابی هوشمندانه برای آن صحنه مهمی است که برای بیماری سحر، شخصیت مکمل داستان به جستجو می‌پردازد که تعلیق اصلی فیلم محسوب می‌شود.

وی در ادامه نقد خود به گفته طالب‌نژاد افزود: در خیلی مواقع و به خصوص در مورد فیلم "دربند"، مبانی نقد، یک مقایسه میان دنیای اثر و دنیای واقعیت پیرامونی است و تفاوت سره از ناسره ازاین نقطه شکل می‌گیرد که اگر چیزی خلاف تجربیات عینی در اجتماع بود و در فیلم دیده شد آن را به عنوان نقطه ضعف فیلم قلمداد کنیم.

احمد طالب نژاد نیز به دنبال این سخن افزود: در پی آن نیستم که دنیای واقعیت را با دنیای فیلم تطبیق دهم اما این نوع فیلم که داعیه واقع‌گرایی دارد با وجود مقدمه‌ای که شهبازی ساخته است که می‌توانست کامل‌تر باشد چندان پذیرفته شده نیست.

وی افزود: فیلم‌هایی که نگرش اجتماعی و انتقادی به زندگی و پرداختی ناتورالیستی دارند برای بعضی از حفره‌هایی که در فیلمنامه وجود دارد باید توجیحاتی داشته باشند.

قطبی‌زاده با این گفته رشته صحبت را در دست گرفت و بیان داشت: مجموعه فیلم‌هایی موسوم به فیلم وجود دارند که ما به ازای عینی بیشتری دارند ودر زمان و مکان مشخص هستند. همانگونه که در مورد فیلم "دربند" مشاهده می‌شود مخاطب می‌داند که فیلم در چه زمان و مکانی در حال وقوع است در چنین فیلم‌هایی به سبب اینکه در حال جهت دادن به ذهن است تماشاگر را با این سوال مواجه می‌سازد که اگراین فیلم در زمان حاضراست چرا شخصیت داستان با آنچه که ما در واقعیت دیده‌ایم متفاوت است.

نقد این هفت هفته که پرداختی همه جانبه از فیلم در حال اکران "دربند بود"، با صحبت‌هایی از پرویز شهبازی کارگردان این فیلم ادامه یافت که وی در مصاحبه خود اذعان داشته بود: که قائل به تماشاگر خاص و عام نیست و "دربند"، فیلم همه پسندی است که از لحاظ اجرا از فیلم نفس عمیق بهتر درآمده است.

بررسی چهل‌وسومین جشنواره فیلم رشد و تازه‌های اکران

پایان بخش نقد این هفته با معرفی تازه‌های اکران؛ "خاک و مرجان"، "آزاد راه" و "578 روز انتظار" و نقل قول‌ها و نمایش گزارشی از مراسم یادبود ساموئل خاکیچیان یکی از فیلمسازان قدیمی و بنام سینمای ایران همراه بود.

در بخش دیگری از برنامه، هفت میزبان حمیدرضا کفاش،دبیر چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد بود.

حضور حمیدرضا کفاش در برنامه هفت که با آخرین روز این جشنواره همزمان شده بود با توضیحاتی پیرامون 43 جشنواره فیلم رشد همگام شد.

کفاش در این برنامه از حضور با شکوه میهمانان و مدعوین در 43 جشنواره فیلم رشد خبر داد وگفت: برگزیدگان این جشنواره در شش قسمت نماهنگ، مستند، علمی آموزشی، انیمیشن، داستان تربیتی کوتاه و داستان تربیتی بلند و بخش ویژه دانش آموزان و فرهنگیان فیلمساز معرفی شدند.

وی در پاسخ به این گفته که این جشنواره با وجود قدمت 43 ساله آن ارتباط کمی با فیلمسازان و سینمای ایران دارد گفت: این موضوع به تعریف فیلم علمی، آموزشی، تربیتی بر میگردد که در آموزش و پرورش از این زاویه به آن می‌نگریم. به گونه ای که در اسناد آموزش و پرورش بسته‌های آموزشی جایگزین کتاب‌های درسی شده است و نگاه ما در آموزش و پرورش به فیلم به عنوان یکی از ابزار آموزش در کلاس درس است که می‌تواند یک جز آموزشی را به طور کامل و جامع آموزش دهد.

کفاش بیان داشت: در مقوله فیلم آموزشی به معنای یک تسهیل کننده در امرآموزش، نوع نگاه ما به فیلم‌های کوتاه است که می‌تواند انیمیشن یا مستند یا یک جز آموزشی باشدو اگرچه به فیلم سینمایی بلند با مفاهیم بلند تربیتی نیاز داریم اما برای کلاس درس مناسب نیست.

دبیر 43 جشنواره فیلم رشد با بیان اینکه رسالت جشنواره رشد شناخت، معرفی و تشویق در ارتباط با فیلم‌های علمی و آموزشی است از چگونگی آغاز و ادامه این جشنواره در طی این سالیان گفت: سال 42 تعدادی فیلم آموزشی کوتاه از فرانسه به کشور وارد می‌شود و پس از نمایش آن‌ها که هر کدام یک جزآموزشی را در زمان پنج تا ده دقیقه آموزش می‌دهد وزیر وقت آموزش و پرورش تمایل پیدا می‌کند که این کار در کشور ایران نیز صورت گیرد تا سال57 که چهارده دوره از این جشنواره برگزار می‌شود، عموم فیلم‌ها فیلم‌هایی کوتاه با نگاه آموزنده به معنای علمی و آموزشی است و پس از پیروزی انقلاب با وجود چند سال وقفه همچنان با همین نگاه، فیلمی که کوتاه باشد و در قالب‌های مختلف بتواند یک مفهوم آموزشی را به دانش آموز منتقل کند وجود داشت اما این نگاه با وجود تصویب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، بسته آموزشی جایگزین کتاب درسی شده است.

وی با بیان اینکه در بسیاری از دروس مثل فنی حرفه‌ای و کار و دانش فیلم‌هایی که آموزش داده می‌شود فیلم‌های مستند علمی هستند که سابقه کار را برای دانش آموزان نشان می‌دهند اظهار داشت: فیلم علمی و آموزشی با مدت زمان 10تا15 دقیقه که یک مفهوم علمی را برای دانش آموزان به نمایش می‌گذارد برای دانش آموزان جا نیفتاده است و به تنهایی در سینما کشش ندارد و ما در طی این سالیان در بسته‌های آموزشی و در ترکیبی از انواع مختلف فیلم کوتاه و بلند آن را عرضه کردیم تا برای دانش آموزان جذابیت داشته باشد.

وی در پایان بخش صحبت‌های خود گفت: ما دست یاری خود را به فیلمسازان می‌دهیم، چرا که 1532 فیلمی که در جشنواره امسال فیلم رشد شرکت داشته است تنها 42 فیلم متعلق به خارج کشور بوده است و این نشان دهنده توانایی فیلمسازان در این عرصه است.

بازخوانی پروژه جنجالی "لاله"

اما در پرده آخر، برنامه هفت که در ادامه گفته‌های هفته پیش دو تن از مسئولین مرکزگسترش فیلم تجربی میزبان اسدالله نیک‌نژاد کارگردان فیلم "لاله" بود به باز خوانی مجدد پروژه فیلم لاله پرداخته شد.

اسدالله نیک‌نژاد در ابتدای صحبت‌های خود به مشکلات و حاشیه‌های پروژه لاله پرداخت و در ادامه از نحوه چگونگی انتخاب فیلمنامه لاله گفت: در طول 30 سال زندگی در آمریکا متوجه افکار عمومی بودم که نسبت به جمعیت و ملت ایران نگاهی منفی داشتند و این آغاز راهی شد تا با ساخت فیلمی دین خود را به مردم کشورم ادا کنم و جرقه آن با دیدن خبر شرکت لاله صدیق در مسابقات رالی در روزنامه نیویورک تایمز کلید خورد و محتوایی ذهنی من این بود که ترقی و جامعه عینی خود را نشان دهم.

وی در ادامه مالکیت این پروژه را متعلق به شرکت درایو دانست و بیان داشت مالکیت با حقوق کپی رایت متفاوت است و این پروژه برخلاف تمام شایعاتی که به دنبال خود دارد کاملا شفاف است و باید دید چه کسی و با چه منفعتی از آن حرف می‌زند.
کارگردان فیلم "لاله" در پاسخ به نحوه ارتباط با و سفارش از جانب شمقدری گفت: در میهمانی شامی که با حضور رییس‌جمهور و جمعی از متخصصین در نیویورک برپا شد من نیز حضور داشتم که از دومین آشنایی‌های من با آقای شمقدری بود.

در پرده آخراین هفته هفت در راستای صحبت‌های اسدالله نیک‌نژاد، حسن نجاریان قائم مقام بنیاد سینمایی فارابی و محمدمهدی طباطبایی‌نژاد روی خط هفت آمدند و به انتقاد و مخالفت با گفته‌های نیک نژاد پرداختند در ادامه شفیع آقامحمدیان، مدیر سابق مرکز گسترش فیلم‌های تجربی روی خط هفت آمد و اظهار داشت: مالکیت در ایران سبک خاص خود را دارد. بدین گونه که مرکز با قرارداد بستن با فیلمساز حق مالکیت را ازوی می‌گیرد. بنابراین با چنین شرایطی کل مالکیت متعلق به مرکز است وارتباطی با مسئله کپی رایت که موضوعی لاینحل و عمومی است ندارد.

پروانه پرتویی، تهیه کننده فیلم لاله از دیگر افرادی بود که روی خط هفت حاضر شد و با اظهار تاسف بیان داشت: شان هنر بالاتر از تمام آنچه گفته شده، است و هر آنچه را که نمی بایست گفت، گفته شده است.

نیک نژاد که در تمام طول برنامه به ارائه مستنداتی از کار خود پرداخت در صحبت‌های پایانی خود گفت: بعد از 6 سال سرمایه گذاری و صرف وقت تنها 20 درصد کار باقی مانده است و از مسئولین می‌خواهم که با حفط بودجه این کارتداوم یابد.

اما برنامه شب گذشته که با بازخوانی دوباره پروژه فیلم لاله یکی از جنجالی ترین موضوعات را روی میز آورد در نظر سنجی خود با بالاترین درصد در گزینه دخالت سیاسی ازمیان گزینه‌هایی چون؛ انتخاب کارگردان، ناتوانی مدیریتی، فضا سازی رسانه ای، در پاسخ به سوال چه عاملی در جنجالی شدن پروژه سینمایی لاله بیشترین نقش را داشت، به پایان رسید.

انتهای پیام/32/




نظر شما

نام :  
پست الکترونیکی :  
نظر شما :  


صفحه اصلی |تماس با ما| درباره ما | نسخه تلکس|RSS| عناوین کل اخبار |پیوندها